Dijital Ürün Pasaportları geliyor. 2026’dan itibaren şirketler yalnızca “ne ürettiklerini” değil, nasıl ve hangi bedelle ürettiklerini de göstermek zorunda.

Dijital Ürün Pasaportu kulağa teknik bir mevzuat başlığı gibi geliyor ama mesele basit: Ürünlerin hafızası olacak. Hangi hammaddeden üretildi, nerede işlendi, ne kadar karbon bıraktı, tamir edilebilir mi, geri dönüştürülebilir mi? Hepsi tek bir dijital kimlikte toplanacak.

Bugüne kadar sürdürülebilirlik çoğu zaman rapor sayfalarında anlatıldı. Bu yıl itibariyle anlatmak yetmeyecek; kanıtlamak gerekecek. Tedarik zincirinin en dip halkasından nihai ürüne kadar veri akışı kuramayan şirketler için iş zorlaşacak. Çünkü şeffaflık artık gönüllü bir tercih değil, sistemin parçası. Veri altyapısı kurmak, tedarikçileri entegre etmek, ürün tasarımını döngüsellik ekseninde yeniden düşünmek… Hepsi için yeni bir dönem başlıyor. Dijital pasaport bir etiket değil; iş modeline müdahale eden bir dönüşüm aracı.