Plastik kirliliği artık yalnızca gözle görülebilen atıklardan ibaret değil. Plastiklerin parçalanmasıyla ortaya çıkan mikroplastikler ve daha küçük boyuttaki nanoplastikler, mevcut su arıtma süreçlerinin önemli bir bölümünün ötesine geçebiliyor. Özellikle nanoplastiklerin çok küçük boyutları, bunların sudan uzaklaştırılmasını zorlaştırıyor.
Güney Kore’deki Pusan National University’den Profesör Chung Sung-wook liderliğindeki ekip, bu soruna manyetik nanoparçacıklarla yanıt verdi. Araştırmacılar, geleneksel küresel parçacıklar yerine ince, plaka biçimli demir oksit (Fe₃O₄) nanoparçacıkları kullandı. Bu yapı, plastik parçacıklarıyla daha geniş bir temas yüzeyi oluştururken dışarıdan uygulanan manyetik alan parçacıkları bir araya getiriyor.
Araştırmanın dikkat çekici noktalarından biri de “dinamik hapsolma” (dynamic confinement) olarak tanımlanan mekanizma. Manyetik nanoparçacıklar bir araya geldiğinde oluşan küçük boşluklar, su içindeki mikro ve nanoplastiklerin daha fazla yakalanmasına yardımcı oluyor. Ekip ayrıca nanoparçacıkların yüzeyini kimyasal olarak değiştirerek plastiklerle bağlanma kapasitesini artırdı ve parçacıkların manyetik yöntemle geri kazanılıp yeniden kullanılabilmesini sağlayan bir sistem geliştirdi.
Yöntemin laboratuvar çalışmalarında 10 dakika içinde yüzde 95’in üzerinde giderim sağladığı bildiriliyor. Araştırma, teknolojinin belediye su ve atık su tesisleri, endüstriyel atık sular ve çevresel temizlik uygulamalarında kullanılabilmesi için bir potansiyel taşıdığını ortaya koyuyor. Ancak yöntemin gerçek ölçekli arıtma tesislerinde nasıl performans göstereceğinin ayrıca test edilmesi gerekiyor. Araştırma, Journal of Environmental Management dergisinde 24 Aralık 2025’te çevrimiçi yayımlandı.
