Birleşmiş Milletler iklim zirveleri ülkelerin emisyon hedeflerini, iklim finansmanını ve enerji dönüşümünü müzakere ettiği platformlar. Ancak bu görüşmelerin dışında kalan toplumsal talepler, iklim politikalarının nasıl şekilleneceği konusundaki tartışmaların önemli bir parçası olmayı sürdürüyor. Antalya’da COP31 ile eş zamanlı düzenlenecek Halkların İklim Zirvesi, bu tartışmalara sivil toplum perspektifinden alan açmayı hedefliyor.
14 Kasım’da Küresel Eylem Günü kapsamında düzenlenecek yürüyüşle başlayacak zirve, 18 Kasım’a kadar Mimar Sinan Kongre Merkezi’nde devam edecek. Organizasyonun açıklamasına göre 32 ülkeden katılımcılar, 130’dan fazla kuruluşun düzenleyeceği yaklaşık 150 tematik oturum, kültür ve sanat etkinliğinde bir araya gelecek. Zirve, iklim krizini yalnızca emisyon azaltımıyla sınırlı görmeyen; emek, barınma, insan hakları, demokrasi ve toplumsal eşitsizliklerle birlikte ele alan bir yaklaşım ortaya koyuyor.
Fosil Yakıtlar Ve Büyük Gıda Sistemi Hedefte
Halkların İklim Zirvesi’nin gündeminde fosil yakıtların kullanımına son verilmesi, ekosistemlerin korunması, savaş ve militarizasyona karşı mücadele ile büyük ölçekli gıda sisteminin yarattığı sorunlar öne çıkıyor. Enerji demokrasisi, gıda egemenliği ve adil dönüşüm de tartışılacak başlıklar arasında yer alıyor.
Bu yaklaşım, iklim krizinin yalnızca teknoloji yatırımları veya karbon emisyonlarını azaltmaya yönelik hedeflerle çözülemeyeceği görüşüne dayanıyor. Üretim ve tüketim modellerinin yanı sıra enerjiye, toprağa ve gıdaya kimin eriştiği; dönüşümün maliyetini kimin üstlendiği de tartışmanın parçası hâline geliyor.
Zirve ayrıca iklim politikalarında yeşil aklama riskini ve fosil yakıtlara dayalı ekonomik modellerin geleceğini sorgulamayı amaçlıyor. Böylece şirketlerin ve hükümetlerin açıkladığı çevresel taahhütlerle sahadaki uygulamalar arasındaki farkın da gündeme taşınması bekleniyor.
COP31 İçin Sivil Toplumun Sınavı
Halkların İklim Zirvesi, 9-20 Kasım tarihlerinde Antalya’da gerçekleştirilecek COP31 ile aynı döneme denk geliyor. İki buluşma farklı amaçlarla düzenlense de aynı iklim krizine ilişkin tartışmaların farklı düzlemlerde yürütülmesini sağlayacak. Bir tarafta ülkeler arası müzakereler ve resmî iklim politikaları, diğer tarafta toplumsal hareketlerin talepleri ve alternatif çözüm önerileri bulunuyor.
Zirvenin etkisi, kaç kişinin katıldığı veya kaç oturum düzenlendiği kadar, dile getirilen taleplerin karar alıcılarla kuracağı ilişkiyle de ölçülecek. Sivil toplumun iklim politikalarına katılımı, açıklanan hedeflerin toplumsal ihtiyaçlarla ne ölçüde örtüştüğü ve taahhütlerin nasıl izleneceği sorularını yeniden gündeme getiriyor.
