Mevsimler takvimde yerini koruyor ama alıştığımız süreler değişiyor. Daha erken gelen sıcaklar, uzayan büyüme dönemleri ve sonbaharda geciken yaprak dökümü, iklim değişikliğinin gündelik hayatta nasıl karşılık bulduğunu gösteriyor.

Üstelik mesele yalnızca yazın daha uzun sürmesi değil; sıcaklıkların artması, yağış düzenlerinin değişmesi ve aşırı hava olaylarının şiddetlenmesi de aynı tablonun parçaları. Samsun Üniversitesi’nden Doç. Dr. Hakan Aksu’nun yürütücülüğünde, 65 meteoroloji istasyonunun 1965-2020 dönemine ait sıcaklık verileriyle yapılan araştırmaya göre Türkiye’de yaz mevsimi her 10 yılda ortalama 2,1 gün erken başlıyor. Değişim Ege Bölgesi’nde daha belirgin seyrederken ilkbahar, Güneydoğu Anadolu dışında tüm bölgelerde uzuyor. Sonbahar ise Karadeniz, Marmara ve Ege’de her 10 yılda yaklaşık 2-3 gün kısalıyor.

Değişen Mevsimler, Artan Riskler

Aksu’ya göre yükselen sıcaklıklar yaz mevsimini hem uzatıyor hem de daha sıcak hale getiriyor. Isınan denizler ve atmosferde biriken nem, özellikle mevsim geçişlerinde şiddetli yağış ve ani taşkın riskini artırabiliyor. Dolayısıyla daha uzun bir yaz, yalnızca sıcak günlerin sayısındaki artış anlamına gelmiyor; su kaynakları ve afet yönetimi açısından da yeni riskler yaratıyor. Değişimin etkileri tarımda da hissediliyor. İlkbaharda bitkilerin daha erken yapraklanması ve çiçeklenmesi, geç don olaylarına karşı hassasiyeti artırabiliyor. Sonbaharda sıcaklıkların yüksek seyretmesi ise yaprak dökümünü ve bitkilerin büyüme döneminin sona ermesini geciktirebiliyor. Bu gelişmeler, tarımsal üretimin zamanlamasından zararlı popülasyonlarına kadar pek çok başlığı etkiliyor.